U Bavarskoj oktriveno najstarije svetilište bogu Mitri iz doba antičkog Rima
Komentari
04/03/2026
-15:13
Nemački arheolozi otkrili su u starom jezgru Regenzburga ostatke antičkog hrama posvećenog bogu Mitri, koji su, prema procenama, koristili rimski legionari, a nalazi ukazuju da je reč o najstarijem do sada poznatom svetilištu u nekadašnjoj rimskoj provinciji Reciji, na području današnje Bavarske.
Tokom istraživanja uoči planiranog građevinskog projekta, stručnjaci su pronašli ostatke drvene građevine, "zavetni kamen" sa natpisom i fragmente metalnih zavetnih pločica, što nedvosmisleno potvrđuje da je objekat služio kao mesto bogosluženja, prenosi Euronews.
Pronađeni su i delovi keramičkih posuda ukrašenih motivima zmija, kadionice i krčazi sa drškama, što, prema mišljenju arheologa, svedoči da su ritualne gozbe bile sastavni deo kulta boga Mitre.
Na osnovu pronađenog novca, uključujući primerke iz vremena cara Hadriana, hram je datiran na period između 80. i 171. godine nove ere, čime je postao najstariji od devet do sada poznatih takozvanih Mitreja u rimskoj provinciji Reciji.
Kako je objasnio arheolog Štefan Rojter za Bavarski javni servis, hram je bio izgrađen kao izdužena drvena građevina, delimično ukopana u zemlju, po uzoru na pećinu, jer mitologija opisuje da je Mitra ubio bika u pećini.
Vernici su se do svetilišta verovatno spuštali rampom, a uz bočne strane nalazile su se uzdignute platforme za sedenje ili ležanje.
Kult Mitre, poznat i kao mitraizam, bio je tajanstvena religija naročito rasprostranjena u vojnim i trgovačkim centrima Rimskog carstva.
Povezane vesti
Pripadnici su bili isključivo muškarci, a zajednice su obično brojale između 15 i 40 članova.
U staroj Persiji Mitra je bio bog zaveta, lojalnosti i pravde, dok su ga Rimljani poistovetili sa bogom Sunca.
Središnji motiv mitraizma bila je takozvana tauroktonija, prikaz Mitre koji ubija bika kao čin kosmičke obnove.
Kult je imao sedam stepena inicijacije, među kojima su bili Koraks (gavran), Miles (vojnik) i Pater (otac), svaki sa posebnim simbolima i obredima.
Komentari (0)